Lieversediep (17-01-2013)

Een prachtig excursiegebied is het gebied rond het Lieversediep.
Deze beek is deels gespaard gebleven voor de kanalisatie, waardoor de beek nog door het landschap meandert. Waar het meanderende deel aansluit op de gekanaliseerde delen, zijn vistrappen aangelegd, zodat vissen door de beek kunnen trekken. De beek overbrugt hier een groot hoogteverschil. Het reliëf is duidelijk herkenbaar in het landschap.

Uitizcht over het dal van het Lieverse diep
Een afwisselende wandeling met bos, heide en beekdalgraslanden is mogelijk rond het Lieverse diep nabij Roden.

Aan de westzijde ligt het voormalig landgoed Mensinge, met bos en heide. Aan de oostzijde ligt het oude esdorpje Lieveren, met het Lieverder Noordbos, houtwallen, akkerbouw en veeteelt. Bij elkaar levert dit een zeer gevarieerd beeld op. Tegen de achtergrond van dit landschap kan het verhaal worden verteld van natuur en cultuurhistorie en afhankelijk van het seizoen krijgen vogels, bloemen, etc meer of minder aandacht.

's Winters is de streek rond Lieveren wat rijker aan vogels dan de omliggende verveende gebieden. De bossen en houtwallen met Hulst trekken kramsvogels, koperwieken, vinkachtigen waaronder de goudvink, geelgorzen, ringmussen, etc. In de winter kan ook de Klapekster worden gezien.
De vistrappen zijn plaatsen waar in de afgelopen jaren de IJsvogel regelmatig werd gezien. Vanwege de laatste strenge winters is de kans daarop helaas nu erg klein. Het Mensingebos en het Lieverder Noordbos zijn de woonplaats van verschillende bosuilen. In de zomer kan je genieten van de vele zingende vogels.

Mensinge en de beekdalgraslanden langs het Lieversediep zijn rijk aan bijzondere flora. Zo staat het beekdal bekend om de Adderwortel. De (overbegraasde) heide is rijk aan soorten die hier voorkomen vanwege de dagzomende leem/potklei. Maar Mensinge is ook interessant door de aanwezigheid van reptielen en bijzondere kikkers en de variatie aan insecten.



Altena (01-11-2010)

Het bureau is gevestigd in Altena. Dit is een buurtschap tussen Peize en Roden, in de kop van Drenthe.

Altena is ontstaan vanaf de tweede helft van de 19e eeuw, door ontginning van de venen vanaf Peize. Voor de naam is geen andere verklaring te vinden dan "al te na" (te dichtbij). De aanwezigheid van een ander buurtschapje in de omgeving met de naam Alteveer ("al te ver") duidt hier ook op. Het gebruik van Altena als toponiem (veldnaam) is niet uniek. Het komt zowel in Nederland als België en Duitsland (Altona) vaker voor. Op de plaats van Altena lagen vroeger de Altenasche bossen. Ook deze naam gaat niet ver terug. In de Franse tijd werden deze bossen aangeduid met Peiser Bosch. Tegenwoordig staat het bekend onder de naam Tolner(s)bos(ch) (afgeleid van "'t Altenasche bosch").

Altena ligt op de grens van twee landschappen. In het noorden ligt het Klunderveen, dat al vóór 1800 ontgonnen is. In het zuiden ligt het Bunnerveen, dat later ontgonnen is - een groot deel pas na de Tweede Wereldoorlog. Er ligt onder dezelfde naam nog een restant van 50 ha sterk verdroogd hoogveen. In het zuidwesten ligt het dorpje Lieveren dat veel ouder is dan Altena. Daar lag het Lieverderbos, waarvan nu nog restanten over zijn, zoals het Lieverder Noordbos. Ten westen van Lieveren en Altena ligt een beek, Lieversediep en Peizerdiep genoemd. Deze beek is de grens met Roden.

Het beeksysteem van het Peizerdiep is vroeger, in samenhang met de uitgestrekte venen, een belangrijke natuurlijke barrière geweest.  Het landgoed Mensinge had daarom een belangrijke strategische waarde. De Mensingeweg tussen Lieveren Roden werd door Mensinge gecontroleerd. Deze weg maakt deel uit van de route westelijk om het Leekstermeer naar de Groninger ommelanden. De geschiedenis van de Roden, hoewel Drents, is onlosmakelijk verbonden met de activiteiten van Groninger monniken en adel.



Regeneratie van heide en schraallanden (25-06-2007)

Ontgronden verbetert kansen heide en schraallanden

Op vrijdag 22 juni 2007 was de promotie van René Verhagen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij onderzocht de vegetatieontwikkeling na het afvoeren van de bovenlaag op voormalige akkers. In een achttal gebieden had ontgronding plaatsgevonden om de omstandigheden voor regeneratie van heide en schraallanden te verbeteren. Met het verwijderen van de bovenlaag verdwijnen stikstof en fosfaat.

De vegetatieontwikkeling wordt vooral bepaald door stochastische (= toevallige) processen. Als een plantensoort veel in de omgeving voorkomt, is de kans groter dat hij ook voorkomt in de ontgronde terreinen. Specifieke soortkenmerken spelen waarschijnlijk maar een beperkte rol. Wel lijkt het erop dat de ontstane  vegetaties na verloop stabiliseren en qua soortensamenstelling meer op elkaar gaan lijken.

Dispersie van plantenzaden door grote grazers
Peter Vos heeft in 2000 aan dit onderzoek bijgedragen door te kwantificeren hoeveel plantenzaden getransporteerd worden tussen de ontgronde terreinen en de omgeving daarvan. Voor verspreiders als wind en water was dat al onderzocht, maar niet voor grazers als schapen, runderen en paarden. Zijn onderzoek voerde hij uit op de Delleburen (Zuidoost Friesland) en het Hullenzand (Midden-Drenthe). In zijn onderzoek beperkte hij zich tot zaden die grazers met hun voedsel binnenkrijgen en die het darmkanaal overleven. Dat werd bepaald aan de zaden die na twee weken gekoeld te zijn kiemden in de mest onder kasomstandigheden. In de eerste maanden kiemden 100 tot duizend zaden per liter mest, maar ook later bleven zaden kiemen. De hoeveelheid zaden die runderen en paarden transporteren is enorm. Schapemest is armer aan levensvatbare plantenzaden. Het aantal zaden en de aanwezige soorten in de mest waren afhankelijk van het seizoen en de plaats waar de runderen gegraasd hadden.

Grazers hebben een voorkeur voor vegetaties op voedselrijke grond als voedselbron. Dat betekent dat soorten van eutrofe omstandigheden een voordeel hebben in de verspreiding ten opzichte van soorten van heide en schraallanden. Aangezien ook de plaats waar de mest van grazers terecht komt (tijdelijk) een plaats is met eutrofe omstandigheden, is het de zeer de vraag of de verspreiding met mest van betekenis kan zijn voor de regeneratie van heide en schraallanden.

 



Website ontwikkelen (01-06-2007)

Teyep heeft deze website gebouwd
Het prettige is dat Teyep flexibel is en snel werkt. Door de gebruiksvriendelijke programmatuur die erachter zit, kan de inhoud eenvoudig aangepast worden.